| natradee's profile||*+.T@R.+*||PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
November 19 กีฬาสี 2005ต้าร์จะมาอัพเรื่องกีฬาสีก่อนเพื่อนๆที่ไทย
555+ ในที่สุดกีฬาภายในโรงเรียนสามเสนวิทยาลัย 2005 ก้อจบไปอย่างสวยงาม พวกเพื่อนคงจะแหกขี้ตาตื่นมาโรงเรียนกันตั้งแต่ไก่ยังไม่โห่ เพื่อมาเตรียมการแสดง ได้ข่าวว่าปีนี้การแสดงอลังกาฬดาวล้านดวง ไอ้เราก้อได้แค่แอบลุ้นอยู่ที่อาร์เจน ...
..
.
และแล้วก้อเพื่อน5/1ก้อไม่ทำให้ผิดหวังจิงๆ เพราะชุดการแสดงของพวกเราได้ที่2มาครองอีกตามเคย แพ้สีเำหลืองเหมือนปีที่แล้วอีกแว้ว แต่เราจะเอาคืนในปีหน้า จิงมั้ย? ดรัมของไอ้ดำหนึ่งก้อคว้าที่หนึ่งมาได้อย่างที่หวัง หลีดก้อคว้าเอาที่สามมาได้ แต่ที่สำคัญปีนี้สีฟ้ัาอู่ทองก้อได้ที่หนึ่งในคะแนนรวม เย้ๆๆๆ ไชโยๆๆๆ เพื่อนๆก้อคงภูมิใจไปอีกนานกะรางวัลย์ในครั้งนี้ สมกับที่ต้องเหนื่อยกันมาอยู่หลายวัน p.s.
อยากจะบอกว่าต้าร์ก้อช่วยสีฟ้านะ ก้อต้าร์อ่ะไปนั่งโหวตสีฟ้าในเว็บของโรงเรียนตั้งร้อยกว่าครั้ง จากที่สามขึ้นมาเปนที่หนึ่งเลย เหอะๆช่วยตั้งเยอะเนอะต้าร์ อู่ทองน่ารัก คึกคักเวลาลงเล่น อู่ทองใจเย็นๆ เวลาลงเล่นน่ารัก น่ารัก เพื่อนๆกรุณาอัพรูปในสเปซด่วน ต้าร์จะสูบ  November 18 ขี้แยช่วงนี้อารมแปรปรวนรวนเร
เมื่อสองวันก่อนลองพลิกกลับไปอ่านไดอะรี่ที่เขียนในสมุด แล้วทำให้คิดถึง"พ่อของโซโม่ โลตัส" อ่านไปฟังเพลงไป อยู่ดีๆน้ำตาก้อไหล ยิ่งเพลงท่อน "หลับตาซะ อย่ามองชั้นจากไป เพราะอาจจะทำให้ร้องไห้" ต่อมน้ำตาแตกทันที ปล่อยโฮเลย :'( **บางครั้งเวลาก้อไม่ได้ช่วยให้เราลืมคนเคยรักได้หรอกนะ** เมื่อวานก้อร้องอีกแล้ว -_-! ช่วงนี้ขี้แยมากๆเลย เมื่อวานเข้าเว็บเดกดี แล้วไปเจอบทความเกี่ยวกับแม่ อ่านเส็ดก้อร้องฮือ แอบขี้มูกโป่ง ฮ่าๆ ก้อเลยโทไปหาแม่ทันทีทันใด ได้ยินเสียงแม่...พูดไรไม่ออกเลย ได้แต่ร้อง แล้วก้อบอกแม่ว่า"รักแม่มากเลยนะ" โอ้ย!อีกแค่สองเดือนเอง จะได้กลับบ้านแล้ว อ้อโทหาแม่แล้วก้อโทรไปหาลูกไม้ ึคุยกะลูกไม้ แก้ว ไหม ออล แล้วก้อดาฟ
คุยกะพวกแกแล้วเกิดอาการอยากกลับไทยทุกทีเลย คิดถึงมากๆเลย ...ในที่สุดต้าร์ก้อหาชุดราตรีที่จะใส่ในงานจบการศึกษาได้แล้ว แทบแย่ กว่าจะหาได้ ในที่สุดก้อลงตัวที่ชุดสีส้ม ไม่ยาวไม่สั้นเกิดไป แล้วก้อส้นสูงสีเงิน เหอะๆสวยๆ แต่คงต้องกินแกลบไปอีกหลายวัน เมื่อวันอังคารที่ผ่าน เปนวันเกิดของพี่ชาย
ไงก้อ " feliz cumple años Nanito, te quiero muchisimo" ตอนเย็นก้อไปงานแฟนซีปาร์ตี้ แต่ต้าร์ไม่ได้แต่งแฟนซีหรอก ก้อไม่รู้จะแต่งเปนอะไรดี
นัดเจอที่บ้านเพื่อนตอนเที่ยงคืน แต่ละคนแต่งตัวน่ารักเชียว ทั้งทหาร พยาบาล สาวเพลบอย โจรสลัท ไรอีกหว้า...อ้อ! คนแคระ นักเต้นบัลเล่ คาวเกิร์ล แล้วก้ออีกเยอะเลย เดี๋ยวจะไปจัดทีี่ไทยบ้าง คงน่าสนุก p.s. *ขอบคุนลูกไม้ที่จองเสื้อห้องเอาไว้ให้ นี่สิเพื่อนช้าน!! *รักแม่ยังเลย แต่ถ้าไม่ดุจะรักกว่านี้ ฮ่าๆๆๆๆ *knock knock! เดือนธันวาคม เหอะๆ *ฝากซื้อหนึ่งเล่มนะลูกไม้ November 17 วัยรุ่นควรอ่านเวลาไม่มีเงิน ... คนแรกที่คิดถึงคือ พ่อและแม่
แต่พอมีเงิน ... คนแรกที่คิดถึงคือแฟนและเพื่อน อยากได้รถ ... คนแรกที่คิดถึงคือ พ่อและแม่ แต่พอมีรถ ... คนแรกที่จะไปรับคือแฟนและเพื่อน ร้านอาหารหรู ๆ บรรยากาศคลาสสิค ... มีไว้สำหรับแฟนและเพื่อน อาหารบนโต๊ะที่บ้าน ... มีสำหรับพ่อและแม่
โรงหนัง ห้างสรรพสินค้า ... มีไว้สำหรับแฟนและเพื่อน ทีวี และสวนหน้าบ้าน ... มีไว้สำหรับพ่อและแม่ พ่อและแม่ คิดบัญชีค่าใช้จ่ายก่อนนอน ....เพื่อความอยู่รอด ลูกนอนคุยโทรศัพท์ เล่นเนตก่อนนอน ... เพื่อให้หลับฝันดี เวลาเรามีความสุข ... มักจะมองหาแฟนและเพื่อน เวลาเรามีความทุกข์ ... คนที่กังวล หดหู่และเศร้าสลดใจ คือพ่อและแม่ เวลาประสบความสำเร็จ ... เรามักมองหาแฟนและเพื่อนเพื่อนัดฉลองและสังสรร แต่คนที่ดีใจที่สุดคือพ่อและแม่ ... แต่กลับกลายเป็นคนที่เรามองข้ามไป ลูกไปรื่นเริงตามโรงหนัง เธค ผับ โต๊ะสนุ๊ก ฯลฯ ... พ่อและแม่กำลังทำงานหรือนอนหลับเก็บแรงไว้ทำงานหาเงินในวันรุ่งขึ้น เพื่อแลกความสุขของลูก อยากให้ลูกเรียนสูง ๆ เวลาแต่งงาน ... คนที่เป็นธุระหาสินสอดทองหมั้นคือพ่อและแม่ คนที่มีความสุข...คือลูก พ่อและแม่ตำหนิ ตักเตือน บางครั้งเต็มไปด้วยอารมณ์ ... เพื่อให้ลูกได้ดี แต่ลูกคิดว่าสิ่งที่ พ่อและแม่พูด ... เป็นแค่เรื่องไร้สาระ พ่อและแม่ ... คือผู้ฝ่าฟันปัญหาเป็นร้อยพันประการเพื่อลูก แต่พอลูกมีปัญหา ... มักคิดได้แค่ ท้อถอย หดหู่หรืออยากตาย!!!! พ่อและแม่คือผู้ที่ปกป้อง และยืนเคียงข้างลูกจวบจนชีวิตจะหาไม่ ลูกกำลังคิดถึงสิ่งใด ... ??? คำว่า "พ่อ" หรือ "แม่" อาจเป็นคำแรกที่เราพูดได้ตั้งแต่เกิด เมื่อคุณกำเนิดมาในโลกนี้ เธออุ้มคุณไว้ในอ้อมอก
คุณขอบคุณเธอโดยการร้องไห้ เมื่อคุณอายุ 1 ขวบ เธอป้อนข้าวและอาบน้ำให้คุณ คุณขอบคุณเธอโดยการงอแงทั้งคืน เมื่อคุณอายุ 2 ขวบ เธอสอนคุณเดิน คุณขอบคุณเธอด้วยการวิ่งหนีเมื่อเธอเรียกหา เมื่อคุณอายุ 3 ขวบ เธอทำอาหารทุกอย่างให้คุณด้วยความรัก คุณขอบคุณเธอด้วยการโยนจานลงพื้น เมื่อคุณอายุ 4 ขวบ เธอให้ดินสอสีคุณ คุณขอบคุณเธอด้วยการระบายสีบนโต๊ะอาหาร เมื่อคุณอายุ 5 ขวบ เธอแต่งชุดเก่งให้คุณเพื่อไปเที่ยว คุณขอบคุณเธอด้วยการทำชุดเก่งนั้นเปื้อนโคลนเลอะเทอะไปทั่ว เมื่อคุณอายุได้ 9 ขวบ เธอสอนเปียโนให้คุณ คุณขอบคุณเธอด้วยการไม่เคยแม้แต่จะซ้อม เมื่อคุณอายุ 10 ขวบ เธอขับรถไปส่งคุณทั้งวัน ตั้งแต่สนามบอล,โรงยิม, ยัน งานเลี้ยงวันเกิดของเพื่อนแต่ละคน คุณขอบคุณเธอด้วยการกระโดดออกนอกรถ โดยไม่แม้แต่จะหันกลับมามอง เมื่อคุณอายุ 11 ขวบ เธอพาคุณและเพื่อนคุณไปดูหนัง คุณขอบคุณเธอด้วยการขอนั่งที่นั่งคนละแถว เมื่อคุณอายุ 12 ขวบ เธอเตือนคุณอย่าดูทีวี คุณขอบคุณเธอด้วยการรอเธอออกไปก่อน แล้วดูต่อ เมื่อคุณอายุ 13 เธอแนะให้คุณตัดผมให้มันดูดี คุณขอบคุณเธอด้วยการบอกว่าเธอไม่มีรสนิยมเอาเสียเลย เมื่อคุณอายุ 14 เธอจ่ายค่าซัมเมอร์แคมป์หนึ่งเดือนให้คุณ คุณขอบคุณเธอด้วยการไม่ได้เขียนจดหมายมาหาเลยสักฉบับ เมื่อคุณอายุ 15 เธอกลับบ้านหลังเลิกงาน อยากได้กอดสักครั้ง คุณขอบคุณเธอด้วยการล็อกห้องนอนขังตัวเองในห้อง เมื่อคุณอายุ 16 เธอสอนคุณขับรถ คุณขอบคุณเธอด้วยการเอารถไปขับทุกเวลาที่คุณจะเอาไปได้ เมื่อคุณอายุ 17 เธอกำลังรอโทรศัพท์สายสำคัญ คุณขอบคุณเธอด้วยการใช้สายตลอดคืน เมื่อคุณอายุ 18 เธอร้องไห้ในวันที่คุณเรียนจบมัธยม คุณขอบคุณเธอด้วยการฉลองยันเช้า เมื่อคุณอายุ 19 เธอจ่ายค่ากวดวิชา ขับรถไปรับไปส่ง คุณขอบคุณเธอด้วยการบอกลาข้างนอกเพื่อที่จะไม่ได้อายเพื่อน เมื่อคุณอายุ 20 เธอถามคุณว่ามีแฟนหรือยัง คุณขอบคุณเธอด้วยการพูดว่า ไม่ใช่เรื่องของเธอสักหน่อย เมื่อคุณอายุ 21 เธอแนะนำอาชีพให้คุณสำหรับอนาคต คุณขอบคุณเธอด้วยการบอกว่า คุณไม่อยากเป็นอย่างเธอ เมื่อคุณอายุ 22 เธอกอดคุณวันรับปริญญา คุณขอบคุณเธอด้วยการบอกว่าอยากได้รางวัลไปเที่ยวยุโรปสักครั้ง เมื่อคุณอายุ 23 เธอให้เฟอร์นิเจอร์ตกแต่งในอพาร์ตเมนท์แห่งแรกของคุณ คุณขอบคุณเธอด้วยการบอกเพื่อนๆ ว่า มันช่างน่าเกลียดเสียนี่กระไร เมื่อคุณอายุ 24 เธอพบคู่หมั้นคู่หมายของคุณ และถามคุณเกี่ยวกับแผนการในอนาคต คุณขอบคุณเธอด้วยการจ้องมองเขม็งพร้อมพูดว่า "แม่.....ได้โปรดเถอะอย่ายุ่งกับเรื่องนี้" เมื่อคุณอายุ 25 เธอช่วยคุณจ่ายค่าใช้จ่ายงานแต่งงาน ร้องไห้และบอกคุณว่าเธอรักคุณแค่ไหน คุณขอบคุณเธอด้วยการย้ายไปอยู่กับคนอื่นที่คุณรักเขา เมื่อคุณอายุ 30 เธอโทรมาหาพร้อมกับแนะนำเรื่องการเลี้ยงเด็ก คุณขอบคุณเธอด้วยการบอกว่า สมัยนี้มันเปลี่ยนไปแล้ว เมื่อคุณอายุ 40 เธอโทรมาเตือนความจำคุณเกี่ยวกับวันคล้ายวันเกิดญาติ คุณขอบคุณเธอด้วยการบอกว่า ตอนนี้ไม่ว่างเลย เมื่อคุณอายุ 50 เธอเริ่มชราและไม่ค่อยสบาย ต้องการให้ดูแล คุณขอบคุณเธอด้วยการบอกว่ามันเป็นภาระแค่ไหนที่จะต้องเลี้ยงดูเธอ และแล้ว วันหนึ่ง เธอจากไปอย่างเงียบสงบ และทุกอย่างที่คุณไม่เคยกระทำ จะเหมือนฟ้าผ่าในใจคุณ "เรียกแม่ไปเถอะลูก เรียกตลอดทั้งคืนนะ" โปรดใช้เวลาสักนิด แสดงออกถีงความลึกซึ้งแด่คนที่เราเรียกว่าแม่ แม้จะไม่กล้าพูดออกมาก็ตาม ไม่มีอะไรแทนทีเธอได้ แม้ว่าบางคราวเธออาจจะไม่ได้เป็นคนที่เข้าใจคุณมากที่สุด หรืออาจไม่เห็นด้วยกับความคิดของคุณ แต่เธอก็คือแม่ของคุณ และเชื่อได้ว่าเธอจะทำทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อคุณ รับฟังทุกปัญหา ทุกความกังวล ถามตัวคุณเองดูเถิด คุณมีเวลาที่จะฟังความเศร้าความกังวลใจของเธอไหม คุณเคยคิดถึงความเหนื่อยยากของเธอไหม รักเธอให้มาก แม้ว่าจะคิดเห็นแตกต่างเพราะเมื่อเธอจากไป จะเหลือเพียงความทรงจำและความเสียใจเท่านั้น p.s.
* I love you, mom!!!!! November 16 เข้าใจบ้างได้มั้้ยเฮ้อ!! ตื่นมาก้อเจอเรื่องไม่สบอารมเอาซะเลย
ต้าร์ว่าเราอยู่ไกลกันคนละซีกโลกแล้วนะ ยังจะมาดุต้าร์อีก เฮ้อ!! ไม่เข้าใจจิงๆว่าเพราะอะไร พอต้าร์เงียบก้อหาว่ามีอะไรปิดบัง
พอต้าร์พูดก้อบอกว่าไม่มันดี แล้วจะให้ทำไงเล่า... ทำไมเราต้องแคร์คนอื่นมากกว่าตัวเราเองด้วย!!!!
ก้อรู้อยู่ว่าต้าร์ไม่ชอบการบังคับ ไม่ชอบทำอะไรที่มันฝืนตัวเอง ต้าร์ไม่ได้ทำผิดอะไรซักหน่อย ไม่ได้ฆ่าใครตาย... ต้าร์ขอเปนต้าร์ได้มั้ย ขอร้องเถอะ อย่ามาบังคับต้าร์ให้เปนอย่าโน้ย ให้เปนอย่างนี้ เพราะวันนึงข้างหน้าต้าร์ก้อต้องตัดสินทุกอย่างเอง ต้าร์รู้ว่าตอนนี้ต้าร์ทำอะไรอยู่
ต้าร์ก้อมีขอบเขตของต้าร์ ไม่ต้องกังวลหรอก ต้าร์อยากให้เชื่อใจ ได้มั้ย!! บางทีบางครั้งบางคนอาจจะมองเราไม่ดี
แต่เรารู้ว่านั่นคือเรา ใครจะว่าไง ทำไมเราต้องแคร์ ศรัทธาในความคิดตัวเอง ศรัทธาในตัวคนรัก แล้วทุกอย่างมันก้อจะดีเอง p.s.
*ต้าร์ก้อคือต้าร์ ก้อยังเป็นต้าร์ และก้อจะเปนต้าร์ตลอดไป
*วันนี้เซ็งเรื่องนี้สุดๆ ไม่ไหวแล้ว
*เป็นเหมือนกันมั้ย
*แม่ชีท่านหนึ่งเคยพูดว่า ...
..."เราเลี้ยงลูกได้แต่กาย แต่ใจเค้าก้อเป็นของเค้า ไม่มีใครบังคับเค้าได้นอกจากตัวเค้าเอง เค้าทำ เค้าก้อต้องรับชะตากรรมของเค้าเอง รับรู้ไว้แค่เพียงว่า นั่นคือลูกของเรา" November 13 "end of stay" of the end!!โอ้ย!! เริ่มขี้เกียจเล่าแล้ว
แต่ก้อต้องเล่าให้จบ ต่อๆๆ หลังจากผ่านกิจกรรมไปสองวัน ภาระกิจafsก้อยังไม่จบ.. ..วันที่สามเราก้ออยู่บนเกาะกันทั้งวัน ช่วงเช้าก้อทำกิจกรรมเปนกลุ่ม ก่อนทำก้อต้องแนะนำตัวอย่างเป็นทางการ ช้านหล่ะแอบหนาว ก้อต้องพูดเป็นสเปน เอาวะอยู่มาเกือบปี แค่แนะนำตัว โหย!จิ๊บๆ อ่ะ และแล้วก้อผ่านไปด้วยดี ..ต่อมาก้อต้องเล่นเกมส์เพื่อวอร์มเครื่อง
เกมส์แม่งช่างคิดจิงๆเลย ก้อแบ่งออกเปนสองกลุ่ม แต่ละกลุ่มก้อต่อแถวกัน ภาระกิจคือต้องส่งช้อนต่อๆกัน ถ้าส่งธรรมดามันเดกๆไป สตาฟก้อเลยเอาช้อนผูกเชือกแล้วก้อให้ส่งต่อ แบบสอดเข้าในเสื้อผ่านลงมาที่กางเกง แล้วเอาออกมาทางขากางเกงแล้วส่งให้คนต่อไป คนต่อไปก้อทำแบบเดียวกัน ส่งๆต่อไป เชือกก้อร้อยผ่านลำตัวไปเรื่อยๆ ต้าร์โชคดีอยู่คนเกือบสุดท้ายของแถว อีกอย่างใส่กางเกงผ้าป้าย ช้อนก้อเลยผ่านไปได้ง่าย ..บางคนใส่ยีนส์อย่างฟิต อันนี้ก้อซวยไป
ไอ้ตอนเอาช้อนออก โคดขำ ก้อเพื่อนคนนึงเค้ารีบดึงจากด้านล่างขึ้นมา เผอิญช้อนเจ้ากรรมดันปะทะเ้ข้าอย่างจังกับจุดสำคัญ แอบจุกเล็กน้อย แต่ก้อผ่านไปด้วยดี อันนี้ก้อถือว่าซวยไป ..ต่อมาก้อซอยกลุ่มย่อยลงไปอีก
ก้อต้องมานั่งตอบคำถามแล้วก้อพูดๆคุยๆ ได้กระดาษคำถามมา แทบช๊อค เฮ้ย!สเปนหมด ตั้งแต่คำสั่งยันคำตอบที่เราต้องเขียน กว่าจะทำเส็ด เหอะๆแทบตาย ให้พูดก้อโอนะ พูดได้นะ แต่ให้อ่านแล้้วตอบคำถามเนี่ยดิ่ เหอะๆ ทำเอาเหงื่อตก เส็ดกิจกรรมนี้แล้ว ..ต้าร์กะพลอยก้อไปโบ๊ะครีมกันแดด
เน้น!! โบ๊ะ แบบ spfประมาณ50 เพื่อนที่เปนคนเยอรมันเค้าแบบ...โห!เจ๊ กลัวแดดขนาดนั้นเลย โบ๊ะเส็ดก้อไปหาหมวกใส่ แล้วเราก้อออกไปพายเรือแคนนูกัน ต้าร์นั่งกับพลอย ไอพลอยทำหน้าที่เอามือราน้ำ ฮ่าๆๆ ล้อเล่นนา!! เค้าก้อนั่งคอยบอกทาง แล้วพายเรือตอนจะเลี้ยว
อีนี่แรงควาย พายสีทีเรือแม่งเปลี่ยนทิศ ต้าร์ก้อเปนคนพาย นั่งอยู่ด้านหลัง เหนท่าไม่ดีตั้งแต่ออกเรือแล้ว ........
.....
...
.
พายเรือไปชนเรือคนอื่นบ้าง
ชนบันไดบ้านคนแถวนั้นบ้าง
อ้อ ชนเรือยนตร์ขอชาวบ้านแถวนั้นด้วย
ชนเส็ดก้อพายหนีเลย 555+
มีพายเข้ากอหญ้า เข้าป่าแถวนั้นด้วย เพ้อหว่ะ!!!!
พายไปร้องเพลงไป เสือกพายอยู่กลางลำน้ำ
เรือใหญ่มา พายหลบแทบไม่ทัน
อ้อ ตอนเลี้ยวเรือจะพายกลับ
มีพายไปใต้ถุนบ้านคนแถวนั้นด้วย
พายไปชนเสา โอ้ย!!ชนตลอดทาง
แต่ก้อถึงฝั่งโดยสวัสดิภาพ
...ขึ้นฝั่งมาก้อมาซ้อมtalent show
กะว่าจะโชว์มวยไทย ซ้อมกันอย่างดี ทั้งจระเข้ฟาดหาง หักงวงอัยรา แต่ไหงตอนโชว์จิงๆดันร้องเพลงชาติซะงั้น เหอะๆ นี่แหล่ะง่ายสุด จบงานก้อนอน ..อ้อ!!ลืมเล่าเรื่องของไอพลอย
อีนี่เล่นไฟเช๊ค แต่ดันเอาหน้าเข้าไปใกล้ๆ พอจุดปั๊บ ไฟติดคิ้วปุ๊บ ฮ่าๆคิ้วแอบแหว่ะ ผมงี้หยิกเลย แต่แค่นิดเดียว ไม่เยอะเหมือนครั้งก้อ ครั้งก่อนนี้เยอะ แต่พลอยเรามั่น เนอะ!! ..วันสุดท้ายก้อกลับเข้าฝั่งแล้วก้อกลับเมืองตัวเอง
กลับมาก้อไม่ได้ไปโรงเรียนจนกระทั่งวันนี้ เหอะ!!! ในที่สุดก้อจบภาระกิจ end of stay p.s. *วันนี้ร้องไห้อีกแล้ว ก้อดันไปดูเอ็มวี"สิ่งสำคัญ" แล้วดันคิดถึงตาคนนั้น เฮ้อ! *ขอคืนดี ได้มั้ย? *ทำไมหาชุดราตรีมันยากอย่างนี้เนี่ย เซ็ง!!! *ฮือๆกล้องพัง แล้วจะทำไงหล่ะเนี่ย November 10 "end of stay" part2ต่อกันวันที่สองของค่ายกันดีกว่า
ย้อนความนิสหน่อย... ..หลังจากกลับจากเที่ยวในตัวเมืองบูเอโนส ก้อกลับมานอนตอนตีสองตีสาม เหนื่อยนะแต่ไม่เปนไร ไปกับพี่หล่อต้าร์ทนได้ ฮ่าๆๆ ..วันที่สองต้าร์ต้องแหกขี้ตาตื่นตั้งแปดโมง
โคดงัวเงียเลย แต่ก้อต้องตื่น เฮ้อ! ล้างหน้า แปรงฟัน เก็บของ ดื่มนม แล้วก้อมารับไอพลอยที่คอนโดที่มันอยู่ และแล้วเรื่องไม่คาดฝันก้อเกิดขึ้น ....!!!!
sil(staff AFS) : y tu bolso?..กระเป๋าหล่ะ?
พลอย : está arriba ...อ๋อ อยู่บนคอนโด sil : que!!! no vamos a venir mas hasta domingo entonces vas a busca ...อะไรนะ! พวกเราจะไม่กลับมาที่นี่อีกนะจนกว่าจะถึงวันอาทิตย์ ไปเอามา! *ขณะนั้นพลอยก้อแอบหวอ แต่เทอก้อยังคงความมั่นตอบกลับไปว่า "esta bien vamos" ประมาณว่า ไม่เปนไรหรอก ไปเหอะ! แล้วเทอก้อขึ้นรถมา กรูก้องง เฮ้ย!,มันจะไม่เอากระเป๋าไปจิงๆเหรอวะ เพราะว่าวันนั้นมันวันศุกร์เช้า กลับมาอีกทีอาทิตย์เย็น โห! ..พอพวกเราถึงสถานีรถไฟ ก้อรู้สึกว่าจะมาไวกว่าชาวบ้านชาวช่อง
นั่งรอกว่าจะครบทุกคนตั้งสองชั่วโมงกว่า รู้งี้ของีบต่อก้อดี ..และแล้วโชคก้อเข้าข้างพลอย เพราะตอนรอให้คนครบ
sil ก้อชวนพลอยไปเอากระเป๋าที่คอนโด กลับมาก่อนคนจะครบซะอีก ..พวกเรานั่งรถไฟออกไปนอกเมือง
ลงรถไฟก้อนั่งแท็กซี่ต่อแล้วก้อต่อด้วยเรือ โห!!!! กะแบบหนีค่ายไม่ได้เลยซะงั้น ..อาหารมื้อแรกตั้งแต่เหยียบเกาะ โคดจะฝืดคอเลย
เรียกว่า ñocis โคดไม่ชอบเลย ทานชิ้นเดียวจอด ทานเส็ดก้อนั่งเรือไปสวนสนุก อากาศวันนั้นร้อนตับแลบ อยากจะถอดเสื้อเดินให้รู้แล้วรู้รอด ..เข้าไปปุ๊บ บอกนัดหมายเส็ดสรรพก้อเริ่มออกตระเวนเล่น
เริ่มด้วยเฮอร์ริเคน ต้าร์ พลอย โมแล้วก้อ"อันย่า" ขึ้นไปพร้อมกัน แม่งหมุนติ้วๆ แทบตาย!!! ต้าร์กะพลอย รู้สึกจะกรี้ดดังที่สุด กรี้ดตั้งแต่เครื่องยังไม่ทันหมุน เหอะๆ ..เล่นเส็ดก้อไปเล่นรถไฟเหาะ แค่เหาะนะยังไม่ใช่ตีลังกา
เค้าบอกว่าห้ามก้มหัว ต้าร์ก้อนั่งทำหัวให้ติดกะพนักซะ ส่วนนังพลอย เทอกรี้ดตั้งแต่เค้ายังไม่ปล่อยให้เครื่องวิ่งเลย ต้าร์ตกใจ เหอะๆ กรี้ดตาม ฮ่าๆๆ พอเครื่องเดินปุ๊บ ต้าร์กะพลอยกรี้ดแบบnonstopค่ะ เผลอก้มหัว แม่งต้านลมอยู่ตั้งนานกว่าจะดึงหัวขึ้นมาใหม่ได้ เส็ดก้อไปเล่นไอ้ที่มันนั่งซ้อนกันสี่คนในรางน้ำ มีแบบปล่อยจากที่สูงลงมา น้ำกระจาย เปียกกันทั่วหน้า เส็ดก้อไปนั่งทานไอติม แล้วก้อเล่นรถบั้ม เรือบั้ม ไอ้ตอนที่นั่งเรือบั้มนี่สิ โคดมันส์เลย บังคับไม่เปน หมุนติ้วๆใหญ่เลย ฮากระจาย แล้วก้อไปนั่งเล่นในถ้วยชา อีนี่ก้อหมุนติ้วๆเหมือนกัน แล้วก้อชิงช้าสวรรค์ อีนี่ก้อหมุน *สรุปวันนั้นไปเพื่อหมุนติ้วๆอย่างเดียวเลย หึๆ
..อ๋อมีนั่งรถไฟแบบไปสำรวจถ้ำด้วย
แม่งเวลารถไฟเข้าโค้งแทบจะตกรถ มีกล้องติดตามทางด้วยนะ ออกมาก้อไปดูรูปที่เค้าถ่ายเอาไว้ มีรูปต้าร์กะพลอยด้วย ซื้อเก็บไว้หนึ่งใบ แล้วก้อไปนั่งดูโชว์น้ำพุเต้นระบำแล้วก้อกลับ ..กลับมาก้อทานสปาเกตตี้ รสอย่างกะแกงจืด.."จืด"
ทานเส็ดก้อนอน ย้ำทานแล้วนอนเลย ฮ่าๆ แอบข้ามขั้นไม่อาบน้ำ แหม มันเหนื่อยนี่นา p.s.
*ยังไม่จบนั่ง *ติดตามกิจกรรมของวันต่อไปในวันพรุ่งนี้ November 08 end of stay (afs camp) in Buenos aires1..ขอเริ่มเรื่องเลยละกัน
ตั้งแต่วันพฤหัสที่ 3ที่ผ่านมา เอเอฟเอสก้อจัดค่าย end of stay ขึ้น เปนค่ายสุดท้ายในอาเจนติน่า ฮือๆ แต่ไหงจัดทั้งทียังต้องแยกออกตั้งสี่ค่ายสี่จังหวัด ก้อมีที่ bouenos aires ต้าร์ พลอยและก้อโมถูกส่งมาที่นี่ แล้วก้อมีที่ cordoba, mendoza, neugen ..ต้าร์ขึ้นรถจาก santa feเมืองที่ต้าร์อยู่ไปตอนเกือบแปดโมงเช้า มีเพื่อนร่วมเดินทางอีกสามคน jonny, amy, anja ถึง buenos ก้อบ่ายโมงกว่า พี่วาเลนเทียร์ชื่อ ale ก้อมายืนรอรับอยู่แล้ว พี่แกไปเยอรมัน เมื่อปีไหนจำไม่ได้ แต่น่าตาน่ารักมาก ไอพลอยบอกว่าเหมือนเดกยี่ปุ่น -_-! ..วันแรกทุกคนก้อแยกย้ายไปนอนกันคนละครอบครัว นั่นก้อหมายความว่าแยกกันอยู่คนละบ้านเลย แต่ต้าร์โชคดีได้อยู่กะเอมี่เพื่อนที่มาด้วยกัน ทีี่คอนโดของพี่วาเลนเทียร์ชื่อว่า sil เค้าไปเยอรมันปี2002 แต่ตอนที่aleไปส่งพวกเรานั้น sil เค้าได้อยู่ที่คอนโด ก้อเลยไปหาไรกินกัน ซักพักหนึ่งพลอยก้อมาร่วมแจม ทานเส็ดก้อยังไม่เข้าบ้าน aleพาเดินไปไหนต่อไหนเรื่อย เหนื่อยก้อเหนื่อย ง่วงก้อง่วง แต่เอาเหอะ พี่เค้าหล่อ ช้านจะให้อภัย 555+ ..พี่เึค้าพามาพบกะเพื่อนๆที่มาเข้าค่ายที่เหลือ แล้วเราก้อไปมูลนิธิเอเอฟเอสด้วยกันหมด เิดินไปเรื่อยๆ เหนื่อยก้อหยุดไม่ได้ ข้างทางเต็มไปด้วยใบปลิวขับไล่บุช คงงงอ่ะดิ่บุชไหน แหม..ก้อจอร์ช บุชนั่นแหละ พี่แกจะมาอาเจนติน่าพรุ่งนี้ วันนี้คนอาเจนที่ต่อต้านบุชก้อเลยโปรยใบปลิวขับไล่ซะเกลื่อนเมือง ต้าร์เก็บมาติดไดอะรี่ไว้สองใบ 55+ เออ..ได้นั่งรถไฟใต้ดินของอาเจนด้วย เปนครั้งแรกเลยนะตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ แต่รู้สึกว่าของบ้านเราไฮโซกว่า รถไฟใต้ดินที่นี่ก้อคือเอารถไฟบนดินมาไว้ใต้ดิน เหอะๆ มีไม้หมอนแบบไม้จิงๆ ..พอไปถึงมูลนิธิ ก้อนั่งพักเหนื่อยกันพักใหญ่ จากนั้นก้อแยกย้ายกลับบ้าน แน่นอนที่สุดที่aleพี่หล่อของพวกเราจะต้องไปส่ง เหอะๆ พี่เค้าขึ้นมาส่งที่ห้องแล้วก้อนั่งที่ห้องคุยกะsil จนสามทุ่มale ก้อกลับไปอาบน้ำที่บ้าน เพราะตอนสี่ทุ่มเราจะไปทานอาหารไทยกัน สี่ทุ่มกว่าๆ เดกเมกาชื่อ kyle กะเดกอิตาลี่ ต้าร์จำชื่อเค้าไม่ได้ก้อมาที่บ้าน ตามมาด้วยale แล้วก้อพลอย มากันครบก้อนั่งรถเมล์กันไป พอถึงร้านก้อต้องนั่งอธิบายคนที่ไม่เคยกินอาหารไทย ว่าอันนี้คืออะไร อันนั้นเปนยังไง แล้วก้อสอนเค้าใช้ตะเกียบ ทานเส็ดก้อไปต่อที่บาร์ ดื่มไปคุยไปจนถึงตีสองก้อแยกย้ายกันกลับ เพราะต้องตื่นเช้าในวันต่อไป วันนี้เล่าแค่นี้ก่อนพรุ่งนี้จะมาเล่าต่อ มีเรื่องสนุกอีกเยอะ p.s. *พี่หล่อของเราช่างน่ารักจิงๆ *คิดถึง buenos aires จังเลย *เบื่อผู้ใหญ่!!!!! October 26 ไชโย เย้ๆๆๆ..เย้!! ในที่สุดต้าร์ก้อทำได้
เหอะๆ อย่าเพิ่งตกใจ ไม่ต้องคิดไปไกล ก้อแค่้ต้าร์แอ๊ด window music player ลงสเปซได้แล้ว ไชโย!!! ..ต้องขอบคุนลูกไม้ด้วย ที่อุตส่าสอนวิธีเอาลง ไม่ใช่สิ ต้องขอบคุนที่อุตส่าหาเว็บมาให้อ่าน 55+ และก้อต้องขอบคุนความฉลาดปราดเปรื่อ มั่วๆเอาจนสำเร็จ ฮ่าๆๆ ..ไอ้ตอนแรก หลังเอาเจ้าโปรแกรมลงแล้ว แต่ลูกไม้มันไม่ได้บอกว่าเอาเพลงลงยังไง ก้อกลับไปถามมัน มันบอกว่า มันก้อไม่ได้ลงเอง อ้าว กรำ!! แล้วจะเอาเพลงจากไหนหล่ะ ก้อเลยปล่อยมันไว้อย่างนั้นก่อน วันนี้ก้อลองเข้าบอร์ดเว็บไดอะรี่ดู ก้อลองไปหาโค๊ดเพลงที่เค้าเอามาแจกๆกัน เหอะๆ เพียบ!!!!!!!!!! ..ตอนแรกลงเพลง E-dok อ่านว่า อีดอก คงไม่ต้องแปลหรอก หึๆๆ ฟังดูไม่ค่อยจะดีนักเลยเปลี่ยน เปลี่ยนไปมาอยู่หลายรอบ ก้อมาลงที่ peace maker นี่แหละ เพราะอ่ะดิ่ ฮ่าๆๆๆ ..วันนี้ได้คุยกะเพื่อนๆที่ไทยด้วย คุยไรก้อไม่รุ ไร้สาระจิงๆ แหม!!!... ก้อคุยตามประสาเพื่อนๆ เจอไอต้นในเอ็มด้วย แต่ไม่ได้คุยไรมาก ก้อแม่ง...ไอ้พี่ชายอ่ะดิ่ มาขอยืมคอมคุยกะแฟน ไอ้เราจะไม่ให้ก้อไม่ได้ ก้อคอมบ้านเค้าหนิ่ เลยต้องออกไปอดเลย ..เมื่อกี้ไอ้พลอยก้อเพิ่งโทมา เปนอีกครั้งที่ได้คุยโทสับนานเปนชั่วโมง ก้อแบบว่านัดกันไว้ว่าวันศุกร์จะไปBueno Aires กัน จะไปซื้อของมาทำอาหารไทย และก้อจะไปแวะบ้านท่านทูตด้วย เหอะๆ จะไปเอาน้ำพริกเผา แต่ไอพลอยมันบอกว่า มันของไปซื้อ หลุยส์ซักใบ เหอะๆ อีนังนี่ ไม่พอค่ะ คุนเทอจะซื้อน้ำหอมชัลเนลออกใหม่ ต๊าย!!!!!ไฮโซวววววววววว เหอะๆๆ ..สำหรับต้าร์ ของไปทานอาหารไทยก้อพอ วันก่อนนั่งดูรูปอาหารไทยกะไอพลอย ดูไปก้อกลืนน้ำลายกันเอื้อกๆ ต้าร์ก้อเลยไปเอาเส้นเมียวโจ้ มาคลุกกับเนื้อสับต้ม ทูน่า น้ำจิ้มแจ่ว แล้วก้อบีบมะนาวอีกนิด เหอะๆ ให้มันคล้ายๆยำวุ้นเส้น กินกันพุงกางเลย หึๆ --->>น่าอนาจชีวิตนักเรียนเด็กแลกเปลี่่ยนจิงๆ<<-- ..คืนวันเ้สาร์ก้อมีเพลนจะไปดู Dj. สเครชแผ่น
ไปกับไอ้พลอยอีกนั่นแหละ แล้วก้อพี่สาว อ้อ! ไอจอนนี่อีกคน นายนี่ก้อร่วมแจมตลอด เออใช่ๆๆ วันนี้มีสอบคณิตด้วย เหอะๆ เรื่องไรก้อไม่รู้ กราฟโพนันเชี่ยนและก้อฟังชั่น เมื่อมองข้อสอบ เฮ้ย ตัวเลขมันไปอยู่หลุมไหนหมดวะ มีแต่ตัวอักษร ที่สำคัญเปนสเปนอีก โอ้ย เขียนเดาๆไปอย่างแหลกลาน ออกมาคุยกะเพื่อน เพื่อนดันบอกง่าย นังต้าร์ก้อเงียบ หึๆ รักษาภาพพจน์ความฉลาดของเดกไทยอย่างรุนแรง วันพฤหัสมีสอบอังกริดอีก โอ้ย!กลุ้มๆๆ ใกล้ปิดเทอมแล้วมีสอบทุกอาทิตย์เลย ...
..
.
ฮือๆ คิดถึงเมืองไทยโว้ยยยยย!!!!! P.S.
*ฮือๆๆๆ ไม่มีตังแล้ว
....แม่อ่ะ ลืมส่งมาให้อีกแล้ว .....สิ้นเดือนเหมือนจะสิ้นใจ ......แม่ ส่งเงินให้ต้าร์ด้วย *ถึงเติ้ลและหนึ่ง ตอนนี้พวกแกมีความสำคัญ
...ต่อชีวิตน้อยๆของชั้นมากนะ หึๆไอ้พวกเพื่อนเวน ....พวกแกห้ามคิดสั้นทำไรบ้าๆนะ .....(คนอื่นงง เหอะๆ แต่พวกเรารู้กันเนอะ) ......รักพวกแกอ่ะ หึๆๆ *นั่งฟังฮอตเวฟแล้วรู้สึกว่าทำไมไม่คุ้นเลยอ่ะ
....เพลงไรอ่ะชื่องี้ "แน้วแนว" เหอะๆ *โอ้ยเบื่อ เซ็ง ทุกข์ สุข เหงา กรูบร้าแล้ววว!!!! October 22 ความจิง(ในใจ)ของผู้หญิงชื่อต้าร์...วันนี้มีอารมอัพบล็อกที่ไม่ค่อยจะเกี่ยวกะชีวิตประจำวันซะเท่าไร
อาจจะออกเน่าๆบ้าง ไงก้อเตรียมอ้วกได้เลย ฮ่าๆๆๆ นี่ก้อยังงงๆเหมือนกัน ไหงอยู่ดีๆอยากจะอัพอะไรเรื่อยเปื่ิอยขึ้นมาซะงั้น ช่วงหลังๆเริ่มมีเวลามานั่งคิดอะไรๆที่มันเคยผ่านๆมา ..คิดกลับไปสมัยก่อน แล้วแม่งขำ 55+ แม่ชอบจับแต่งตัวออกแนวลุยคล้ายๆผู้ชาย จะเล่นอะไรก้อดูฮ้าวๆ ผู้ชายทำอะไร นังต้าร์ก้อแจมหมด
ยังจำได้เลยว่า สมัยป.1 เพื่อนคนหนึ่งแม่งล้อว่า "ดำ" ต้าร์ทนไม่ไหว ......... กระโดดจากเก้าอี้เตะก้านคอแม่งเลย!!!!
แม่มันก้อไปฟ้องอาจาร แม่งขี้ฟ้องจิงๆ ..โตมาหน่อยก้อเริ่มเล่นอะไรที่ผู้หยิงเล่นกันหยั่งบาร์บี้งี้ ตอนนี้ก้อยังชอบนะ ใครซื้อให้ก้อเอา ฮ่าๆ โตมาอีกนิดก้ออยากเล่นโรลเลอร์เบรท แต่แม่ไม่ยอมซื้อให้ นังต้าร์ก้อประท้วง โดยการถอดเสื้อถอดผ้ากลางห้างมันซะอย่างงั้น!!??!?!?? ตอนนั้นมันเด็กจิงๆนะ เลยกล้าทำ ลองตอนนี้ดิ่ คุกๆๆ พอเข้าม.ต้น ก้อไปอยู่โรงเรียนประจำ อันนี้สนุก อยู่ในหอพักวีรกรรมมากมาย ตั้งแต่เอาเสื้อในของเพื่อนไปทิ้งถังขยะ เล่นสงครามน้ำซักถุงเท้า เอาสีเมจิกไประบายขาเพื่อนตอนมันหลับ แกล้งเปนผีไปหลอกรุ่นน้อง หลังๆก้อเริ่มโดยแกล้งกลับ ไอ้ที่หนักสุดก้อคงตอนที่อาบน้ำอยู่ แล้วไอ้เพื่อนเวนเอาผ้าเช็ดตัวไปซ่อน แล้้วดันปิดไฟห้องน้ำอีก ไอเ้ราก้อต้องทนอยู่ในห้องน้ามคนเดียว จนมันกินข้าวเย็นเส็ด ถึงจะเอามาให้ -_-! และแล้วสามปีก้อผ่านไปไวอย่างกะโกหก ในที่สุดทุกคนก้อต้องแยกย้ายกันไป ด้วยความฉลาดของต้าร์ ก้อได้มาต่อที่สามเสน ยังงงอยู่เลย สอบเข้ามาได้ไง *0* จำได้ว่าตอนเรียนกวดวิชา โดดเป็นว่าเล่น 55+ หึๆๆ โชคช่วยจิงๆ เรียนๆเล่นๆได้ไม่ถึงปีก้อมาอาร์เจนซะและ ...หนึ่งปีที่ได้มาอยู่ที่นี่มันสอนอะไรให้ต้าร์ตั้งมากมาย อย่างแรกเลย รักแม่ขึ้นมาตั้งเยอะเลย ต่อมาก้อคงโตขึ้น ทั้งความคิดและความกว้างของลำตัว 55+ (แต่ก้อคงยังเปนเดกเหมือนเดิม ในสายตาของใครบางคน) อีกอย่างทำให้ต้าร์รู้ว่าต้าร์จะทำอะไรในอนาคตบ้าง บางครั้งมันอาจจะเจออุปสรรคบ้าง แต่ก้อยังดี อ้อ! ทำให้ต้าร์มีเวลาคิดทบทวนอะไรๆต่อหลายๆอย่าง
->>อันนี้ต้าร์ขอเขียนถึงเทอคนนั้น.. ...คนที่ยังคงมีความหมาย ...ความรู้สึกดีๆต่อต้าร์
...คนที่ต้าร์ยังแคร์ ...แต่ไม่กล้าใช้คำว่ารักกับเทออีกครั้ง!!??!!
.. ...."ต้าร์มานั่งคิด นอนคิด ไม่ว่าจะท่าไหนก้อยังคิด ต้าร์ยังรู้สึกดีๆอยู่นะ ต้าร์ขอโทดกับสิ่งที่เคยทำให้ลำบากใจ ขอโทดกับทุกสิ่งทุกอย่าง ขอโทดจิงๆ ต้าร์ไม่รู้ว่าจะทำยังไงให้เรากลับมาเป็นเหมือนเดิม ถ้ากลับมาเริ่มกันใหม่ได้ก้อคงจะดี เฮ้อ! ต้าร์มีอะไรตั้งหลายอย่างที่อยากบอก แต่มันอธิบายออกเปนคำพูดไม่ได้จิงๆ ไม่รู้จะพูดยังไง ตอนนี้ยอมรับจิงๆว่าต้าร์สับสนมากๆ เทอจะเข้าใจมั้ยเนี่ย เฮ้อ!!!!! ความรู้สึกของต้าร์เหมือนเดิมนะ แต่สถานะมันไม่เหมือนเดิม ไม่อยากห่างเหินกันกว่านี้อีก กลัวจิงๆ"
P.S.
*สรุปเกริ่นมาทั้งหมดเนี่ย เพื่อแค่จะบอกเทอแค่เนี่ย ฮ่าๆๆ
*ถึงเพื่อนๆ ช้านก้อคิดถึงพวกแกนะ คิดถึงมากๆเลย *จะเปิดเทอมแล้วอ่ะดิ่ เตรียมแปลงร่างเปนหมีแำพนด้าได้เลย *อีกไม่นานก้้อจะเจอกันแล้วนะ ดีใจมั้ย เย่ๆๆๆ *สีฟ้าสู้ๆ สีฟ้าสู้ตาย สีฟ้าไว้ลาย สู้ตายสู้ๆ *สถานะตอนนี้ของต้าร์ : จะบ้าแล้วโว้ย!!! *ถึงลูกไม้ กรูไม่เข้าใจความรู้สึกกรูหว่ะ ช่วยหน่อยดิ่
... " a un chico q estaba mi ex-novio! sabes q ahora te extraña muchisimo
porque todavia te piensa tanto
no se porque!!!
una cosa q vos tienes q sabes q te quiero muchisimo
no puedo ovidate!!! no puedo...es verdad
a mi amor!
todos quiero habla de mi corazon"
"FIN" October 20 คุนแม่ของหนูไม่มาอัพซักตั้งนาน
แต่ก้อเร็วกว่าเพื่อนๆหลายๆคน หึๆ(พวกแกคงรู้ตัวนะ) จะเอาเรื่องไหนก่อนดีนะ.. ..เรื่องแรก อันนี้แอบอึ้งนิสนึง คือก่อนอื่นต้องของบอกก่อนว่า แม่ดิชั้นนี่ ท่านเปนคนไฮเทค จะไม่ปล่อยให้ตัวเองตกยุค เหนวัยสะรุ่นเล่นเอ็ม หม่อมแม่ของดิชั้นก้อเล่นด้วย โอ้ย! ส่งวิ้งค์ส่งเสียงเปนว่าเล่น วันก่อนก้อคุยกะเพื่อนของดิชั้นเปนภาษาอังกริด ยิ่งส่งเมลล์หาดิชั้น เทอจะล่อเปนอังกริดทั้งหน้า แหม... ลองพิมไทยมาดิ่ กรูคงอ่านได้หรอกนะ -_-! แต่ที่ล่าสุดที่ทำให้กรูช๊อคคือเรื่องสเปซนี่แหละ ป่าว ป่าว แม่กรูยังไม่ทำสเปซหรอก แต่เค้ารู้ว่ากรูมี (ใครไปบอกแม่กรูวะ) เค้าก้อเลยแวะมาย่งมาเยี่ยมตามประสาคุนแม่ เหอะๆๆๆ แล้วดูบล้อกล่าสุดที่อัพดิ่ ดันเปนเรื่องเที่ยว เรื่องดื่ม หึหึ แม่คง"งง" แต่ก้อดีนะ ทำไรไปก้อไม่ต้องปิดบัง ดื่มก้อดื่ม เที่ยวก้อเที่ยว แต่ยังไงก้อต้องควบคุมตัวเองให้ได้ โอ้ย! พูดถึงแม่แล้ว ก้อคิดถึงแม่ขึ้นมาทันที พอแล้ว พอแล้ว อัพเรื่องอื่นต่อ... ต่อมานี่เลย สดๆร้อนๆ เมื่อคืนนี้เอง วันวาน วันที่18เดือนตุลาคมเปนวันเกิด ของคุนโฮสต์ทวด ย้ำอีกที "โฮสต์ทวด" ปีนี้ก้อครบ92ปี แต่ยังแข็งแรง ยังนั่งจิบไวน์กับทานสเต็กได้ทุกวัน โอ้ว ไฮโซ!!! เมื่อคืนก้อไปคอนโดที่ท่านอยู่ ต๊าย!! ทวดไฮโซ นอนคอนโด!!! ชั้นที่ 11 แล้วทั้งชั้นก้อจะมีแค่ห้องเดียว นั่นก้อคือออกจากลิฟปุ๊บก้อเจอประตูห้องปั๊บ วันนี้ก้อมีทานข้าวกันเฉพาะคนในครอบครัว อาหารแต่อย่างน่าทานสุดๆ แต่ที่อร่อยที่สุดก้อคงเปนเค้กวันเกิด 555+ ฮ่าๆๆๆๆ ..อีกแค่เดือนเดียวก้อจะปิดเทอมแล้ว เฮ้อ... แล้วก้อต้องกลับเมืองไทย คงคิดถึงที่นี่น่าดูเลย :( เอาหน่าอีกตั้งสองเดือนกว่า เดี๋ยวแม่้งจะทำทุกอย่างที่อยากจะทำ :p อาทิดที่ผ่านมา ก้อออกไปเที่ยวกับพลอย อ้อ!..แล้วก้อพี่เคี้ยงอีกคนนึง อุดส่าห์ถ่อสังขารนั่งรถไปเมืองROSARIO ตั้งสองชั่วโมง เพื่อจะไปทานอาหาีรที่ร้านบุฟเฟ่ร้านนึง -_-! มันคล้ายกับบุฟเฟ่นานาชาติ ต้าร์ล่อทานปูอัดพันแฮมทอดไปตั้งเยอะ ตอนกลางคืนก้อกะจะไปอีกัวน่า(ชื่อสถานที่) แต่พี่เคี้ยงบอกว่าคนเยอะ ก้อเลยเปลี่ยนไปที่อื่น ที่ใหม่ที่ไปก้อใหญ่นะ ตั้งสามชั้นแล้วก้อมีทั้งสองฟากถนน มีสะพานเชื่อมแบบสยามดิส ฮ่าๆๆ ฟากนึงเปิดแต่เทคโนกะฮิพฮอพ อันนี้นังต้าร์ก้อสถิติอยู่ทั้งคืน อีกฟากจะเปิดทั้งเพลงลาติน รอค ทุกแบบผสมกัน จะเปนอีกวันที่ต้าร์จะจำเอาไว้ **บางสิ่งก้อไม่จำเปนต้องเล่าออกไป** ***ขอเก็บเอาไว้ในความทรงจำ*** ช่วงหลังๆเริ่มหนิดกะไอเติ้ล สังเกตได้จากการเรียกชื่อ ใหม่ๆจะเปน ต้าร์ๆเติ้ลๆ หนิดกันหน่ิอยก้อ ช้านกะแก แต่เดี๋ยวนี้ เมิงกะกรู นี่แหล่ะพัฒนาการของคำว่าเพื่อน ฮ่าๆๆ ไม่มีไรอัพแล้ว ไม่มีอารมณ์ กะลังงีด!! P.S.
*ถึึงแม่ - ต้าร์รักแม่นะ ขอบคุนที่แม่เชื่อใจต้าร์
.......ต้าร์สัญญาจะไม่ทำให้แม่ผิดหวัง *ถึงเทอคนนั้น - บางทีต้าร์อาจจะดูเอาแต่ใจ .......แต่คำพูดบางคำ แค่คำสั้นๆของเทอ .......ก้อทำให้ต้าร์รู้สึกว่า "ต้าร์ยังแคร์เทอนะ" .......แต่ต้าร์ก้อไม่อาจจะทำอะไรที่ไม่ใช่ตัวเองเพื่อใครซักคนได้หรอก .......มันอึดอัดทั้งกายและใจ!!!! *ถึงเพื่อนๆ - คิดถึงพวกแกหว่ะ อยากเจอพวกแกไวๆ *ถึงตัวกรูเอง - ขอบคุนที่ทำให้ต้าร์เปนต้าร์ **ตอนนี้อยู่ในภาวะ กลืนไม่เข้าคายไม่ออก คนในอยากออกคนนอกอยากเข้า **ต้องตัดสินใจเลือกทางเดินชีวิตต่ออีกครั้งแล้วอ่ะดิ่ **ต้าร์สู้ๆ ต้าร์ต้องทำได้ดิ่ (ให้กะลังใจตัวเอง เหอะๆ) (^0^)..FIN..(^0^) October 12 วันหยุดสุดสัปดาห์ก้อเมื่อคือวันเสาร์ต้าร์เกิดอาการneed
อยากไปเที่ยวสุดๆ ก้อเลยดั้นด้นไปบ้านไอพลอย จิงๆมันก้อมานั่งเล่นที่บ้านต้าร์ก่อน ตอนเย็นก้อกลับไปพร้อมมัน กลับไปบ้านมันกะว่าจะนอนดูหนังหลังเที่ยงคืน หนังอะไรนั้น ต้องลองถามผู้เชี่ยวชาญอย่างท่านดราฟ 555+ ไอพลอยมันบอกว่าดูทุกคืน สนุกดี กรูนี่ไม่เคยดูเลยตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ เป็นเดกดีจิงๆ ...แต่สุดท้ายก้อไม่ได้ดูอีกจนได้ เพราะกรูชวนมันไปเที่ยวผับ!! ชื่อว่า Budha ที่แปลว่าพระพุทธเจ้านั่นเอง ...
..ชื่อเสียงของผับนี้แม่งโคดดัง แต่เค้าต้องตรวจบัตรก่อนเข้า ไอ้พวกเราคงเข้าไม่ได้แหงๆ แต่ก้อเสี่ยงไปดูเล่นๆ กะว่าถ้ามันไม่ให้กรูเข้า ช้านจะฟ้องกรมศาสนาไทยแน่ๆ โอ้จอร์จ......โชคดีของสุดสวยจิงๆ ได้เข้าในที่สุด 55+ เข้ามาด้านในก้อต้องตกตะลึงกับ.... ...รูปวาดเศียรพระพุทธเจ้าขนาดมหึมา ´0´ และเมื่อหันมาทางด้านของดีเจ ก้อจะเจอกับรูปพระพุืทธเจ้านั่งสมาธิ แต่มีดวงตาเปนแบบปีศาจ กรูงี้ถึงกะงีดเลยทีเดียว เต้นไม่ออก เซ็งสุดๆ กะว่าจะไปฟ้องสถานทูต แม่งหมิ่นศาสนากรูเกินไปแล้วนะ 55+ กลับมาจากผับก้อหลับยันบ่ายสาม ตื่นมาอาบน้ามแต่งตัว แล้วก้อชวนไอพลอยกลับมาที่บ้าน กลับมาบ้านยังไม่ได้นั่งก้อไปหาไรกินข้างนอก เข้าบ้านมาก้อเที่ยงคืนกว่า นั่งที่บ้านนานๆชักเบื่อ ไอพลอยก้อชวนออกไปหาไรดื่มอีก ก้อเลยออกกันไป สรุปทั้งวันอาบน้ามแค่ครั้งเดียว เฮ้อคนเรา!! 555+ คืนที่ออกไปนี่เปนคือวันอาทิตย์ คนก้อยังคงออกกันเยอะ เพราะวันจันทร์เปนวันหยุด yippy! yippy! กรูกลับไอพลอยก้อไปนั่งดื่มกันตั้งแต่ตีหนึ่งครึ่ง ยันเจ็ดโมงเช้า ทรหดอ่ะดิ่ -_-! ตอนกำลังจะสั่งเบียร์.. กรูแอบได้ยินบาร์เทนเดอร์คุยกันประมานว่า "เฮ้ย! นั่นอ่ะคนไทย มึงไปคุยดิ่ กรูพูดอังกริดไม่เป็น" กรูนี่แอบฮา...ก็เลยซัดสเปนแม่งเลย นั่งดื่มกับไอพลอยไปหนึ่งขวด มันก้อไปสั่งอีกขวด คราวนี้เปลี่ยนที่ไปนั่งชั้นสอง เพราะคนไม่เยอะ ไอพลอยสั่งขวดที่สอง...... แม่งคนไีรวะคอทองแดงโคด!!! ดื่มไปเกือบ5แก้ว กรูซัดไป2แก้วนิดๆ เริ่มนิ่ง 55+ ซักพักกรูก้อไปหยิบเมนูโต็ะใกล้มา กะจะสั่งอะไรที่ไม่แรงมากมากระแทกปากต่อ นี่เลย ขอนำเสนอ ชื่อเชี่ยไรว้าจำไม่ได้ -_-!! เอาบาคาดี้รสสตอร์บอรี่ผสมกับน้ำมะนาว สีงี้ โคดแดงแจ๊ด แต่รสชาดอร่อยดี ดื่มหนึ่งแก้วหมดไป นังต้าร์ก้อสั่งต่อ ก่อนสั่งหันไปมองหน้าไอพลอยครั้งนึง ตอนนั้นมันเริ่มมึนนิดๆ กรูแม่งฮา เลยสั่ง คูบาริเบล มาให้อีกแก้ว นั่งดื่มกันจนเส็ดก้อเกือบเจ็ดโมง ก้อเลยจะกลับบ้าน แม่งเมนูที่ร้านมันบอกส่วนผสมของเครื่องดื่มแบบละเอียด ไอ้เชี่ยพลอยก้อยุให้กรูแอ็บ กรูก้อแอ๊บมา แอบในกระเป๋าเสื้อ 555+ เหอะๆ ชอบๆ นัดกับไอพลอยศุกร์นี้จะไปอีก กะจะให้ครบ10รายการ แล้วเค้าจะแถมแชมเปญ ดื่มกันให้ตายไปข้างนึงเลย หึๆๆๆ ในที่สุดก้อกลับบ้านมานอนโดยสวัสดิภาพ ขอเน้นไม่เมาด้วย เพราะกรูดื่มนมก่อนนอน อันนี้ช่วยได้จิงๆ ขอยืนยัน ตื่นมาอีกวันก้อบ่าย สัญญากับไอพลอยว่าจะทำแกงเขียวหวาน ก้อเลยไปซื้อกันที่ซุปเปอร์ ได้เงาะกระป๋องของไทยมาด้วย แล้วก้อยืนเล่นหน้ากากฮาลาวีนซะพักใหญ่ กลับมาทำแกงเขียวหวานกับผัดดอกกะหล่ำ แม่งดอกกะหล่ำแพงกว่าบล๊อคเคอรี่อีก สาดดดดดด โคดขำไอเชี่ยพลอย แม่งบอกให้มันหุงข้าวสวย เฉือกหุงออกมาเป็นข้าวต้มซะงั้น หนักใจจิงๆกับไอ้เพื่อนคนนี้ กินเส็ดไอพลอยก้อกลับบ้าน เราก้ออาบน้ามนอน ส่วนวันนี้ไปเรียนมา ทั้งวันมีเรียน 4วิชา ...
..
.
....วิชาแรกมีสอบ นังต้าร์นั่งวาดรูป -_-! ...วิชาที่สอง อาจารไม่มา นังต้าร์เลยนอน -_-!! --->พักเที่ยงก้อกลับบ้าน มานั่งเล่นที่บ้าน<--- ..วิชาที่สามและสี่ มีเรียนแต่นังต้าร์ไม่ได้ไปเรียนต่อ -_-!!!! วันนี้แม่งเซ็งสุดๆ ตอนเย็นเอามาจับกระจกหน้าต่าง เชี่ยเศษกระจกที่ลูกบิดหน้าต่างแม่งบาดนิ้ว เจ็บชิบ !!! เมื่อกี้ก้อโดนผมบาดคอ ขอเน้นผมจิงๆ แม่งทำกันได้จิงๆนะเนี่ย เฮ้อ! p.s. *กรูร้องไห้อีกแล้ว เมื่อกี้ดูดีวีดีที่เพื่อนๆ4/1ทำให้ตั้งสี่รอบแหนะ *ฮือๆ คิดถึงพวกแกจิงๆหว่ะ *กระแสเพื่อนสนิทมาแรง แต่กรูก้ออดดู ไปดูกันมั้ยจ๊ะนัช *เหอๆๆๆ อ่ะล้อเล่นนา ขำขำ เพื่อนกันๆ *ในสเปซกรูมีเพลง "ช่างไม่รู้อะไรบ้างเลย"(มึงโง่งัย ไอ้ควาย!!) ด้วยนะ *วันนี้กรูเอาเฟรนชิบไปให้เพื่อนในห้องเขียนวันแรก *มันไม่ได้เขียนหรอก มัวแต่ชมหน้าที่พวกแกเขียนมาให้ -_-!! *โดยเฉพาะหน้าของน้องอ้อมไม่ใช่น้องเหม่งนะ ก็ากๆ *กับหน้าที่ขวัญมันเขียน *กรูคิดถึงพวกมึงจิงๆนะโว้ย *กรูคิดท่าเต้นของป่าจบแล้วนะ ขอน้ำก้อจะจบแล้ว ต้าร์แม่งเก่งหว่ะ 555+ *พิมผิดเยอะจัง แต่ช่างเหอะ คนสวยทำอะไรไม่น่าเกลียด 555+ " FIN "
October 08 ลมจับ!!!!กรี๊ด!!!!!........เรื่องมันเพิ่งเกิดเมื่อวานนี้เอง
...
คือ.. เมื่อวานประจำเดือนมาวันแรก แม่งมาเยอะอย่างกะก็อกแตก กรูก้อโคดจะปวดท้อง นอนซมอยู่บนเตียงยันบ่าย ตื่นขึ้นมาก้อกะจะออกไปซื้อผ้าอนามัยเพิ่ม ก้อโทเรียกแท็กซี่ พอถึงร้านปุ๊บก้อยืนเลือกอยู่ซักพัก
ภาษาสเปนที่ฝึกมาร่วมหนึ่งปี แม่งไม่ช่วยอะไรกรูได้เลย อ่านไม่เข้าใจเลย ก้อเลยดูภาพเอา 555+ ได้อันที่ถูกใจก้อไปต่อคิวจ่ายตังค์ กรูก้อภาวนาขอให้เส็ดไวๆจะได้กลับบ้าน ตอนนั้นแม่งโคดจะปวดท้องเลย พอถึงคิวจ่ายตังค์ อยู่ดีๆแม่ง ""ลมจับ"" *มือไม้สั่น *เำหยื่อออก
* หน้าซีด
ยืนอยู่ดีๆ กรูก้อ....."ลงไปนั่งกองอยู่บนพื้น" คนขายผู้น่ารักก้อออกมาถามว่าเปนไร ไหวมั้ย กรูก้อไม่ได้ตอบ เค้าก้อไปเอาเก้าอี้มาให้นั่ง ขนาดแค่จะลุกขึ้นไปนั่งเก้าอี้........กรูยังทำไม่ได้เลย คนขายผู้น่ารักก้อเลยอุ้มกรูขึ้นมาเหมือนกะหยิบนุ่นยังงัยหยั่งงั้น 555+ แล้วกรูก้อบอกให้เค้าเรียกแท๊กซี่ให้หน่อย ...พอแท็กซี่มาจอดปั๊บ การ์ดหน้าร้านก้อมาอุ้มขึ้นรถปุ๊บ และแล้วก้อถึงบ้านโดยสวัสดิภาพ --->>เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า<<--- ......"เมื่อประจำเดือนมา ควรเตรียมผ้าอนามัยไว้ให้พร้อม"....... (จะได้ไม่ต้องไปซื้อ) **อัพเพิ่ม...
...เพิ่งโดนนังนิวด่ามาว่าอัพน้อย -_-!! ไม่มีอะไรให้มันกัด งั้น... ต้าร์จัดให้ ..
เพิ่งนึกออกว่าช้านเพิ่งตัดผม ตัดเองด้วยนะ จะบอกให้
เหอะัๆ ก้อหน้าม้าที่เคยสั้นเต่อ เด๋อๆ ตอนนี้มันยาวมาก ช้านก้อเลยหั่นทิ้งซะเลย ตอนแรกก้อตัดออกไปนิดเดียว น้องมันทักว่าไม่เหนมันจะต่างจากตอนแรกซักเท่าไหร่ ต้าร์ก้อเลยถือมีดโกน แบบว่าหากรรไกรไม่เจอ เดินไปหน้ากระจกด้วยความแน่วแน่ หั่นผมหน้าม้าที่เหลืออย่าไม่บันยะบันยัง
จนกระทั่งพอใจ แล้วก้อไปสระผม ตอนตัดแม่งก้อตัดเพลิน ลืมไปว่าถ้าสระผมแล้วผมมันแห้ง มันจะสั้นขึ้น
เมื่อคิดได้มันก้อสายไปแล้วนังต้าร์เอ้ย สั้นขึ้นมาพอดีกะลูกตาชั้นเลย!! จะตัดอีกก้อไม่กล้า กลัวมันเด๋อเหมือนเมื่อก่อน ก้อเลยปล่อยเลยตามเลย แต่ดูไปดูมา ก้อสวยดีนะ (แอบหลงตัวเอง แหะๆ) แต่ถ้าดูดีๆ แม่งมีแหว่งด้วย (อันนี้ ซวยจิงๆ) ส่วนไอ้น้องเวรรรรร ตอนแรกบอกชั้นว่าให้ตัดออกอีก พอชั้นตัดเส็ด เฉือกบอกว่า กรูบ้า อ้าวเปนงั้นไป น้องกรู หมดแล้วหล่ะเรื่องที่อัพเพิ่ม หวังว่าแกคงมีเรื่องกัดแล้วนะนังนิว p.s. *จิงๆวันนี้มีอารมอัพสเปซนะ แต่ไม่มีอารมพิม ก้อเลยพอแค่นี้แหละ
*ก้อเรามันเปนแค่เพื่อนสนิท หรืออาจจะเหลือแค่เพียงคนรู้จัก *ไม่น่าเลยกรู....ไม่น่าเลยจิงๆ -_-!! *เกลียดช่วงวันนั้นของเดือนจิงๆ ปวดท้องโว้ย "FIN" October 04 เมื่อต้าร์ต้องขอความช่วยเหลือช่วงนี้ความด้านได้แผ่ซ่านไปทั่วร่างกายของสุดสวย...
(ทั้งด้านทั้งหลงตัวเองเลยนะ กรู) วีรพล เอ้ยวีรกรรม (มุขเป็ก) ล่าสุดหลังจากถูกความสวยและความด้านครอบงำคือ ...กรูไปโพสต์รูปประกวดกับชาวบ้านเค้าค่าาาาาา ...
..
.
แบบว่า....กรูมั่นใจในความดำดีของดิชั้น -_-!! บวกกับหน้าตาอันเพอร์เฟคแบบไร้ที่ติ *0* (กรูว่าเริ่มหลงตัวเองเหมือนไอเชี่ยหนึ่งแล้วนะเนี่ย) กรูก้อเลยเอารูปที่กรูภูมิใจเสนอ ทำหน้าสวยสุดริด ส่งไปประกวดกับเค้าด้วยคน ตอนนี้รูปกรูติดท็อป 5 ด้วย เปนงัย ดำดูดๆๆๆ 555+ กรูอยากขอความกรุณาเพื่อนๆที่น่ารักทุกคนช่วยๆกันโหวต เพื่อกรูหน่อยเหอะ แบบเกิดมาทั้งทีขอสวยกับเค้าซักครั้งเหอะ พวกเพื่อนๆก้อแค่คลิกลิ้งอันนี้ จากนั้นก้อคลิกเลือกไฟ 5ดวง แล้วก้อคลิกโหวต โหวตได้ตั้ง 3ครั้งแหนะ ก้อช่วยๆกันทำมาหากินหน่อยนะเำพื่อนๆ ขอบคุนมาก p.s. *กรูจะอนุญาติให้พวกแกคอมเม้นอะไรก้อได้ในสเปซวันนี้ *กรูจะไม่ตอบโต้ใดๆทั้งสิ้น เพียงแค่พวกแกช่วยๆกันโหวต *ถ้าชั้นได้รางวัลย์ เดี๋ยวจะได้ไปทานหมูกะทะกันอีก555+ *รักเพื่อนๆทุกคนมากๆเลย " FIN " October 01 แฟน-ซี-ปาร์-ตี้ไม่พูดพร่ำทำเพลง เข้าเรื่องเลยละกัน...
..เมื่อคืนนี้ ณ สถานที่ ที่ชื่อว่า "LA BAHCO" ผู้คนต่างหลั่งไหลมาจากทััวสาระทิศ เพื่อมาร่วมสนุกในงานแฟนซีปาร์ตี้ 555+ ..
แน่นอนที่สุด หนึ่งในนั้นก้อต้องเปนชั้นเอง แหม!!ปาร์ตี้สนุกอย่างนี้จะพลาดได้อย่างไร ตอนแรกกะจะแต่งแบบฮิพฮอพ แต่น้องมันไม่เหนด้วย ก้อเลยช่วยกันคิดว่าจะแต่งเปนไรดี ...สุดท้ายก้อเลยแต่งเปน"เดกพั้งรอค" -_-!! คิดสภาพดูดิ่ "เสื้อดำ" "กระโปรงลายสก็อต" "ทาตาสีดำ" "ถุงน่องก้อดำ" --->>แม่งทุกอย่างดำหมด<<--- แต่แม่งแต่งไปแต่งมา ดูไปดูมา ไหงเหมือน "ผีในชุดเดกนักเรียน" ไปซะงั้น เพื่อนแม่งก้อดี๊ดี อุตส่าห์วิ่งไปซื้ออมยิ้มมาให้ถือ กะจะให้เหมือนเดกนักเรียนจิงๆ กำๆๆๆ บรรยากาศในงานสนุกเกินจะบรรยาย บางคนแต่งเปนพวกอิรัก บางคนกะจะมาเล่นเซิฟซะงั้น เหอะๆอุตส่าห์แบกเซิฟมาด้วย ส่วนพวกผู้หยิงส่วนใหญ่ก้อต้องแต่งเปนอะไรที่เซ็กซี่ๆ บางคนแต่งเปนพยาบาลแต่กลัวไม่เซ็กซี่ ก้อเลยใส่เสื้อคอลึกๆกว้างๆ ไม่ก้อมินิสเกิร์ตแบบสั้นสุดๆ ไอ้เรามองตัวเอง ไม่มีไรจะโชว์ (-_*) 555+ แหมก้อ "หุ่นคนเอเชีย" นี่นา ได้มาแค่นี้แหละ 55+ เอามันส์ลูกเดียว ก้อเลยเต้นกระจายแบบ non stop เต้นๆแม่งเสือกกระโดดไปกระแทกกับไม้โปโลของอีกคน เจ็บเชี่ย ตอนแรกนึกว่าเลือดกำเดาจะไหล ตกใจแทบแย่ โดนที่ไหนไม่โดน ไมต้องมาที่จมูกด้วย
พอกลับมาบ้านตอนเช้าก้อนอนเปนตายจนถึงเที่ยง ลงมาทานข้าวทั้งสภาพอย่างโทรม ทั้งบ้านแม่งตกใจ เหอะๆ p.s. *วันนี้เปนวันซานตา เฟ่ (dia de santa fe) ไม่มีเรียน 555+ *อยากกินไอติมจังเลย *จะเอาไงกะชีวิตดีเนี่ย จะเรียนที่ไหนดี เฮ้อ *บางครั้งการตัดสินใจคนเดียวมันก้อเสียวๆนะ *รู้วันกลับไทยแล้ว 20 มกราคม พุทธศักราช 2548 *จมูกช้ำเปนจ้ำเขียวๆเลย ฮือๆๆ ซวยๆๆ "FIN" September 26 ต้าร์ขอเล่าบ้าง...ช่วงนี้เหล่าเพื่อนห้อง5/1ของพวกเรา
ก้อขยันอัพบล้อก ไม่ก้อสเปซตัวเองกันใหญ่ แหม...ก้อเพิ่งกลับจากไปเที่ยวทะเลอ่ะดิ่ ไอ้เราก้อแอบอิจฉา อดไปกะเค้าด้วย ไม่เปนไรหรอกเนอะ ครั้งหน้ายังมี ...เมื้อกี้ก้อเข้าไปอ่านสเปซหนูเติ้ลมา ได้ข่าวแว่วๆมาว่าเติ้ลเค้ากำลังอินเลิฟกับท่านหัวหน้าห้อง แต่ก้อไม่ยอมปลิปากพูดความจิงซักที 555+ พวกเราก้อได้แต่นั่งคิดตามหลักฐาน เติ้ล!!! แม่งอัพสเปซยาววววโคด สงสันเค้าคงจะแข่งอัพกับหนูนาว ไอ้นาวแม่งก้ออัพซะยืดเหมือนกัน --->>สงสันพวกนี้คงชอบอะไรยาวๆ<<--- ...เพื่อนๆไปเที่ยวกันมาสามวัน !!คงจะรักกันมากขึ้นนะ!! คุนเทอกะจะเปนโรสแบบไททานิค ก้อเลยขึ้นไปยืนบนหัวเรือ ไอ้เอ็มแม่งตาบอด ไปเล่นกะมันด้วย ขึ้นไปยืนเปนแจ๊ค กอดกันกลมเชียว **กรูกลัวฟ้าผ่าพวกแกจิงๆหว่ะ** เออ! แล้วเกมที่แม่งเอามาเล่นกันก้อชั่งสันหาซะจิงๆ คิดมาได้ "ขนมปังกะปิ" แค่ฟัง กรูยังอยากจะอ้วกหว่ะ -_-!! แต่คงจะสนุกนะ (รึป่าวเอ่ย) เหอะๆ... เออ! ได้ข่าวว่านัีงลูกไม้ไปปั่นจิ้งหรีดทะเล ปั่นเส๊ด เจ๊แกแทบล้มหน้าคว่ำทะเล หรือมันคว่ำไปแล้ววะ แหม...ก้อจะให้ชะนีไปปั่นจิ้งหรีดได้ไงเล่า ชะนีก้อต้องร้อง ผัวๆๆ ไปวันๆสิ ...ชั้นอุตส่าห์แก้ตัวให้แกแล้วนะลูกไม้ 555+... เอาหล่ะจบเรื่องที่ไทยแล้ว
มาเล่าเรื่องของต้าร์ที่นี่บ้าง ....
เอาสดๆร้อนๆเลยดีกว่า
เหอะๆ ไปทำเรื่องหน้าแตกอีกแล้วกรู คือ.... เมื่อวานก้อเข้าบอร์ดafsตามปกติ
ชั้นก้อเข้าไปตอบกระทู้เพื่อนมา แต่แม่งเสร่อลงท้ายรุ่นผิด จิงๆรุ่นชั้นมัน44ใช่ป่าว ต้าร์แม่งเบลอใส่รุ่น43ซะงั้น เท่านั้นไม่พอ เสือกไปเน้นทำตัวหนา เล่นสีซะเด่นกว่าของชาวบ้านซะอีก อายหว่ะ เพื่อนแม่งล่อกันใหญ่ วันนี้ตื่นมาตอนสี่โมงเยน
เผอิญเมื่อคืนไปนั่งเล่นที่บ้านเพื่อน ยันตีสองตีสาม แล้วทั้งหมดก้อไปเดนซ์กันต่อ กลับมาก้อเจ็ดโมงเช้า นอนเปนตายเลย p.s.
*ภาวนาของให้ชั้นได้กลับไปก่อนงานopen houseนะ
*คิดถึงเพื่อนๆที่ไทยนะ "DA END" September 24 วันนี้วันศุกร์วันนี้ ไม่ได้ออกไปเที่ยวข้างนอก
อยู่ว่างๆ ก้อมานั่งอัพสเปซ ก่อนที่มันจะเน่าซะก่อน จิงๆก้ออัพไปแล้วนะ แต่แม่ง...."โง่จัด" ดันกด edit ใหม่หมด --->>เซ็งเลยตู<<--- เอาเหอะ! ยังงัยคืนนี้ไม่ได้ไปไหน ก้อนั่งอัพไปเรื่อยๆละกัน เรื่องแรกที่นึกได้ก้อคงเปนเรื่อง สเปซของลูกไม้ ตอนนี้คุนเทอมีสเปซแล้วนะ ใครว่างก้อลองเข้าไปชมของเจ้เค้าหน่อย ทุ่มทุนทำยันตีสี่ ตอนกลับจากโรงเรียนในวันนี้
ต้าร์เกือบเอาชีวิตไม่รอด แม่งพายุห่าไร อยู่ดีๆแม่งก้อพัดเข้ามา ตูกะเพื่อนก้อใส่เกียร์หมาวิ่งแบบสุดแรงเกิด ถึงบ้านปุ๊บ ตรงดิ่งเข้าไปในครัว ล่อมาม่าน้ามใสหนึ่งชาม แล้วก้อเนื้อสับทอดอีกสองชิ้นใหญ่ๆ ทานเส็ดก้อนั่งอืดอยู่หน้าคอม แล้วก้อไปทำโปรเจคที่บ้านเพื่อน แม่งอธิบายชั้นอยู่ตั้งชาติ กว่าชั้นจะตรัสรู้ นั่งทำงานอยู่จนดึก ก้อกลับบ้านมาทานข้าว เฮ้อ!...วันนี้ก้อจบไปอีกวัน p.s. - ต้าร์กลับมาเปนต้าร์คนเดิมแล้วนะ - ชั้นจะไม่ฉวยโอกาสตอนที่เทออ่อนแอ บอกความในใจอีก - จะได้ไปเที่ยวแล้ว ไชโย - คิดถึงเพื่อนๆที่ไทยมากๆเลย "DA END" August 17 when we have to say " good bye"fist I have to say " good bye my friend from alaska,evelyn!"today she have to turn back to her home country.what a wonderful day of hers.but I have to stay here more longer.yesterday we had good bye party but I think it's like a party nothing more interest for me.we came to drink and talk together.eve invent facu to come to her party too! I know she fall in love with him 555+.after the party finish eve and me ad facu and his friends went out by car.eve wents to facu's house but I went to a festival with his friends.we went to watch the custom show from other countrys.and we have dinner together.we ate "Rebanol food".it's so great!!!I never eat it before.this was my first time to eat rebanol food.they are salad,bun,steak with rice,empanada,and something made from peas(but I don't like it too much).eve told me when she went to house of facu.she kissed him too!!(as same as my thinking55+)but nothing happend more.ah......I met "Jose" who I was fall in love with(but no more now because he already has girlfriend)he cames to festival with his friend(surely to has Chycho too)we just talked in a few times and I have to go back home.I went to my house at 11.30 p.m. my mom called to me but she doesn't said anything more than o.k. you can go back late!( what a goodness mom).ah...I already take my cap back from "Jose".he took my cap gone so long time.I think about 3 weeks.Next saterday he has to go to study in Rosario I don't know when we can meet together again!!but I hope as soon
love mom!
love my life!
August 15 I just want to writeso long time that I didn't come to type anything here!!!!
today I have freeso this is a good time to type something new.
first I have to say " I already be a single girl again!!! cause I broke up with my boyfriend but it's gonna be happy ending.we don't have problem together but we can't keep walking more.
2nd- I already got red hair ecause last vacation I went to Rosario where is the city near my city.I went there with Ploy.we spent 2-3 day I don't know there and we went to change the color hair together.it's so fun and a good time of us.but the cost is so expensive I think about 68 pesos!!I love it so much.I mom doesn't know about this and I hope she can't know(just hoping) and we went to La Pampa ( another city in the south of Argentina) we went there on winter so it's surely to said " what da fucking cool".it's really cold and cool time but we stay there only 1 day and 1 night because a fucker counseler of Gig know that we went there so we can't stay more!I really want to kill him by myself.
3rd-we had meeting party at my lovely house!! but all of us made around noise!!!!so we have to sleep all at hotel and sure made around noise there too! as more as the operater will call to police man.that night I took everybody to Brada to dance together but almost drink alot so got hung.5555+
4th.I met a guy.is name is Jose.He is a handsome guy.I really like him.He pratice X-game in rollerbrete.what a so cool guy never met before!!!!!but he have to go back to study i Rosario this month.I want not.Thank you for the time that passing togther,Jose!! I love you and will remember you in my memory forever!
5th-I talk with my mom(thai) about my studying.I told her that I want to study in England and she said o.k.I can do but I have to work on pasttime.so now I have plan to study in M.6 in Thai and then will go to England to study in university.
the last line of today I just wana say I'm so happy and enjoin in my life now.I already make my mom pround in my life.I'm so pround in my life too!And I will do it success as soon.
Love my life and my mom! June 16 แค่อยากระบายอารม มันอึดอัด!!!รัก รัก รัก และก้อจะรักอย่างนี้ตลอดไปเข้าใจมั้ย โอ้ย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!ต้าร์เปนอะำไรของต้าร์เนี่ย ย้ำอีกที ว่า ต้าร์มั่นใจว่าต้าร์รักนัชมากที่สุดในชีวิต มากที่สุดเท่าที่ต้าร์รักคนๆนึงได้ นังต้าร์ร้องไห้อีกแล้ว จนได้ คุนนายตื่นสายแหม!!!!! อ่านชื่อบล็อกก้อรู้ใช่มั้ย ทำไมความรัก มันมีอิทธิพลขนาดนี้เนี่ย
|
|
|
